• Jacek Bierkowski wpisany do Hall of Fame FIE

    « ‹ z 3 › »

    Towarzystwo Olimpijczyków Polskich z radością informuje, że Komitet Wykonawczy Międzynarodowej Federacji Szermierczej zadecydował o uhonorowaniu kolejnych pięciu osób, które w sposób znaczący wpłynęły na rozwój światowej szermierki. Wśród nowych członków Hall of Fame znalazł się wybitny szablista i wieloletni działacz sportowy – Jacek Bierkowski. Polak został wyróżniony w kategorii Rodzina Szermiercza.

    Przypominamy, że Nasz Kolega Jacek Bierkowski jest wieloletnim członkiem Towarzystwa Olimpijczyków Polskich w którym pełnił rolę Sekretarza TOP.

    Wielkie Gratulacje od całego Zarządu Towarzystwa Olimpijczyków Polskich.

    Osoby wpisane do Hall of Fame w roku 2017:
    Kategoria Zawodnicy:
    Diana Bianchedi (Włochy)
    dr Imre Gedovari (Węgry)
    Man Zhong (Chiny)
    Mark Midler (Rosja)
    Kategoria Rodzina Szermiercza:
    Jacek Bierkowski (Polska)

  • Umowa pomiędzy komitetami Polski i Japonii

    W czwartek, 15 lutego br. w „Domu Japonii” w PyeongChang, została podpisana umowa o współpracy narodowych komitetów olimpijskich Japonii i Polski.  Podpisy pod dokumentem złożyli ich szefowie – Tsunekazu Takeda i Andrzej Kraśnicki.

    « ‹ z 3 › »

    Umowa przewiduje m.in. wymianę doświadczeń w zakresie promocji olimpizmu, współpracę w podnoszeniu poziomu szkolenia sportowego, a także w dziedzinie medycyny sportowej i walki z dopingiem.

    Prezes Takeda (olimpijczyk z Monachium i Montrealu w jeździeckich konkursach skoków przez przeszkody) wyraził nadzieję na skorzystanie przez stronę japońską z polskich doświadczeń w szkoleniu zawodników dyscyplin zimowych. Andrzej Kraśnicki z kolei podkreślił, że PKOl liczy na pomoc japońskich partnerów w przygotowaniach do najbliższych letnich igrzysk olimpijskich w roku 2020 w Tokio. Przypomniał, że nawiązano już bardzo obiecującą współpracę z miastem Takasaki, którego gospodarze wyrazili gotowość udzielenia polskim sportowcom gościny na zgrupowania aklimatyzacyjne przed tokijskimi igrzyskami.

    Prezes PKOl zapowiedział również, iż – realizując zapisy właśnie podpisanej umowy – na najbliższych „Piknikach Olimpijskich” w Warszawie będą prezentowane miasto Tokio oraz japońska kultura i sport.

    Z dużym sentymentem o Kraju Kwitnącej Wiśni mówiła podczas spotkania w „Domu Japonii” Irena Szewińska. Członkini MKOl i wiceprezes PKOl przypomniała, że właśnie w Tokio w roku 1964 rozpoczęła się jej wielka kariera sportowa, okraszona potem aż siedmioma (w tym trzema złotymi) medalami olimpijskimi. Dwadzieścia lat temu z kolei podczas igrzysk w japońskim Nagano została wybrana w skład MKOl, a obecnie pracuje w komisji MKOl nadzorującej przygotowania japońskiej stolicy do igrzysk za dwa lata.

  • Finał konkursu Maskotka Olimpijska Twoim bohaterem

    9 lutego br. w Centrum Olimpijskim wręczono nagrody laureatom konkursu plastycznego „Maskotka olimpijska Twoim bohaterem” skierowanego do uczniów szkół podstawowych.

    « ‹ z 3 › »

    Fot.: Bartłomiej Zborowski

    Konkurs zorganizowany został przez PKOl z okazji XXIII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w PyeongChang. Ambasadorem konkursu był pan Wojciech Fortuna, mistrz olimpijski w skokach narciarskich (Sapporo 1972), pierwszy polski złoty medalista zimowych igrzysk olimpijskich.

    Honorowy gość uroczystości – Dyrektor Centrum Kultury Koreańskiej (CKK) przy Ambasadzie Korei Południowej w Warszawie Pan Hyun-jun Kim w powitalnym wystąpieniu podkreślił, że jest pod ogromnym wrażeniem kreatywności i wyobraźni, które pozwoliły uczestnikom na stworzenie tylu zachwycających prac. Wydarzenie było wyjątkowe, gdyż zbiegło się w czasie z ceremonią otwarcia XXIII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w PyeongChang.

    Wśród zaproszonych gości znaleźli się: Wojciech Fortuna, Aleksandra Czechowicz – wicedyrektor Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie, prof. Kajetan Hądzelek – prezes Zarządu Fundacji „Komitet Pierre’a de Coubertin w Polsce”, Grażyna Rabsztyn – do niedawna pełniąca obowiązki dyrektor Działu Kultury i Edukacji Olimpijskiej PKOl, olimpijka, rekordzistka świata w biegu przez płotki, Kajetan Broniewski – brązowy medalista igrzysk olimpijskich w wioślarstwie (Barlceona ’92), który reprezentował również Towarzystwo Olimpijczyków Polskich w którym pełni funkcję sekretarza, Kazimierz Czarnecki, brązowy medalista olimpijski w podnoszeniu ciężarów (Montreal 1976), Dariusz Goździak – mistrz olimpijski w pięcioboju nowoczesnym (Barcelona ’92), Władysław Zieliński, brązowy medalista olimpijski w kajakarstwie (Rzym ’60), Krzysztof Wiłkomirski – judoka, dwukrotny olimpijczyk.

    Spośród 365 nadesłanych prac Komisja Konkursowa dokonała wyboru najlepszych, równorzędnych prac w dwóch kategoriach wiekowych (sześciu w kategorii 1 – uczniowie klas I-III, oraz siedmiu w kategorii 2 – uczniowie klas IV-VII). Lista nagrodzonych:

    1. Mikołaj Bagier z klasy III – Szkoła Podstawowa im. Św. Franciszka w Warszawie
    2. Michalina Borcz z klasy I – Szkoła Podstawowa Zakonu Pijarów w Warszawie
    3. Krystian Borysiuk z klasy III – Szkoła Podstawowa nr 215 im. Piotra Wysockiego w Warszawie
    4. Julia Gołyźniak z klasy III – Szkoła Podstawowa nr 2 im. Polskich Olimpijczyków w Krynicy-Zdroju
    5. Iga Niedbała z klasy I – Szkoła Podstawowa w Wierzbnie
    6. Mikołaj Pachura z klasy II – Szkoła Podstawowa nr 2 im. Powstańców Wielkopolskich w Puszczykowie
    7. Dominika Babik z klasy VII oraz Maria Mikołajczyk z klasy V – Szkoła Podstawowa nr 2 im. Polskich Olimpijczyków w Krynicy-Zdroj
    8. Anna Hoffman oraz Zofia Kędziorek z klasy IV – Szkoła Podstawowa nr 109 im. Batalionów Chłopskich w Warszawie
    9. Nikola Krawiec z klasy VI –  Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Jana Brzechwy w Pyrzycach|
    10. Dominika Pokora z klasy IV – Szkoła Podstawowa nr 10 im. Grzegorza Piramowicza w Warszawie
    11. Maja Rybczyńska z klasy VI – Szkoła Podstawowa nr 2 im. Powstańców Wielkopolskich w Puszczykowie

    Komisja Konkursowa postanowiła wyróżnić dwie prace:

    1. Ryszard Chrzanowski z klasy VII – Szkoła Podstawowa im. Józefa Wybickiego w Parkowie
    2. Jan Krawczyk z klasy IV – Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Krasnosielcu

    Radość zwycięzców wzbudziły zwłaszcza nagrody specjalne – oficjalne maskotki Zimowych Igrzysk w PyeongChang biały tygrys Soohorang i czarny niedźwiedź Bandabi.

    Po uroczystości laureaci i osoby towarzyszące obejrzeli na dużym ekranie ceremonię otwarcia XXIII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w PyeongChang. Jeszcze raz dziękujemy wszystkim za wzięcie udziału w konkursie i gratulujemy nagrodzonym!

    Polski Komitet Olimpijski

  • Andrzej Kraśnicki ocena XXIII ZIO

    Andrzej Kraśnicki: „Cieszę się z każdego medalu”

    AndrzejKrasnicki
    Fot.: Szymon Sikora

    Tuż po zakończeniu ostatniej konkurencji, w której startowali Polacy podczas XXIII Zimowych Igrzysk w PyeongChang 2018, biegu narciarskiego kobiet na 30 km stylem klasycznym z udziałem Justyny Kowalczyk, prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego Andrzej Kraśnicki podsumował igrzyska w wykonaniu biało-czerwonych.

    • Justyna była wielka, jest wielka i niezależnie do uzyskanego wyniku, który być może jej nie satysfakcjonuje, jestem dla niej pełen szacunku i uznania za to co robiła i robi dla Polski, ale także dla koleżanek z reprezentacji. Przypomnę, że była bardzo pomocna, użyczała sprzętu, serwisu. Za to jej dziękuję – powiedział szef PKOl.
    • Jaka jest moja ocena igrzysk? Chciałbym zastrzec, że na to przyjdzie czas. Analizy dokona, zapewne bardzo szczegółowo, Ministerstwo Sportu i Turystyki i Instytut Sportu. Ja mogę powiedzieć tylko moje osobiste odczucia, wrażenia i przemyślenia. Wydaje mi się, że to czego oczekiwaliśmy i co oparte było o wcześniejsze wyniki naszych reprezentantów, to ma miejsce. Skoki narciarskie są dominującą dyscypliną. Skoczkowie zdobyli dwa medale, wywalczyli czwarte i piąte miejsce. Tu właśnie oczekiwaliśmy sukcesów. Poziomu polskiego sportu nie zmieniłoby, w sportach zimowych oczywiście, to, że mamy dwa, a mogliśmy mieć cztery, a przy większym szczęściu pięć medali. O naszym poziomie decyduje wiele czynników. To jest nasza infrastruktura sportowa, pogoda, bo jak wiemy, ostatnio nie mamy zbyt srogich i długich zim. Na to także ma wpływ finansowanie sportu. Osobiście uważam, że minimum jest spełnione. Zawodnicy nie skompromitowali naszego kraju, nie skompromitowali siebie. Wiem, że dali z siebie wszystko, a że my oczekiwaliśmy więcej, to już inna sprawa.
    • Mieliśmy ostatnio wspaniałe igrzyska, zarówno w Vancouver, jak i w Soczi. Jednak przed PyeongChang mówiliśmy otwarcie, że powtórzenie tych wyników jest praktycznie niemożliwe. Mnie pytano najczęściej właśnie o to, ile medali zdobędziemy w Korei. Odpowiadałem, że będę cieszył się z każdego i bardzo cieszę się z tych dwóch wywalczonych przez skoczków narciarskich. Jednymi z przyczyn, że mamy tylko dwa medale była pogoda, brak koncentracji, a także czasem nadmierne emocje. Mam taką nadzieje, że po powrocie do kraju wrócimy do oceny tych igrzysk i wyciągniemy wnioski, które przyczynią się do osiągania lepszych rezultatów.
    • Skoki narciarskie mają najlepiej rozwiniętą infrastrukturę, porównując z innymi państwami. Mają dobre finansowanie ze strony MSiT i sponsorów, posiadają wspaniały zespół ludzi, dobrych trenerów i to przyczyniło się do tych rezultatów. Mówiąc o biegach narciarskich – przed nami wielkie wyzwanie. Sądzę, że następuje zmiana generacji, ale tu trzeba także poprawić infrastrukturę. Jeśli chodzi o łyżwiarstwo szybkie, to widzę tu wielką szansę. Mamy nowy tor w Tomaszowie Mazowiecki. Pamiętajmy, że tor to nie wszystko. Nasi najlepsi łyżwiarze muszą stale startować z najlepszymi na świecie. Mówiąc o pozostałych dyscyplinach, to zaznaczę, że nawet w narciarstwie alpejskim mieliśmy przyzwoite wyniki. To była dla mnie znacząca niespodzianka. W innych dyscyplinach mieliśmy szóste miejsce Moniki Hojnisz w biathlonie, siódme miejsca łyżwiarek szybkich, biathlonistek i biegaczek narciarskich, ósme miejsce w sztafecie saneczkowej. Nawet to dzisiejsze trzynaste miejsce bobsleistów to jest naprawdę duża niespodzianka, bo to przecież najlepsze ich miejsce w historii startów na igrzyskach olimpijskich. To są wyniki, które dają nam nadzieję.
    • Powiedzmy też o młodych polskich sportowcach, którzy pojawili się tu prawie we wszystkich dyscyplinach sportu. Te talenty to Karolina Bosiek, Maryna Gąsienica-Daniel, Natalia Kaliszek i Maksym Spodyriew, Kamila Żuk, Mateusz Sochowicz, Wojciech Chmielewski, Jakub Kowalewski, Mateusz Luty ze swoją ekipą, Oskar Kwiatkowski, Aleksandra Król i również Magdalena Warakomska czy Natalia Maliszewska oraz inni.
    • Na koniec chcę powiedzieć kilka słów na temat osób, które stanowią historię polskich sportów zimowych. Mam tu na myśli Justynę Kowalczyk, Weronikę Nowakowską, Katarzynę Bachledę-Curuś, Mateusza Ligockiego, Konrada Niedźwiedzkiego czy Magdalenę Gwizdoń. Oni dodawali naszej reprezentacji otuchy, budzili szacunek, tworzyli dobry klimat. Część z nich odejdzie ze sportu, ale część zostanie. My nigdy nie zapomnimy o tym, co zrobili dla polskiego sportu.
    • Myśląc o Pekinie 2022, chciałbym być optymistą. Patrząc na wsparcie dla sportu jakie ostatnio obserwujemy ze strony rządu, przy wsparciu sponsorów, możemy mieć nadzieję, że w Pekinie będziemy zadowoleni z sukcesów polskich sportowców.

    Polski Komitet Olimpijski

     

  • Polska Reprezentacja Olimpijska

    We wtorek 23 stycznia 2018 roku obradujący Zarząd Polskiego Komitetu Olimpijskiego zatwierdził skład Polskiej Reprezentacji Olimpijskiej na XXIII Zimowe Igrzyska Olimpijskie PyeongChang 2018.

    « ‹ z 2 › »

    Reprezentacja Polski liczyć będzie 61 osób (26 kobiet i 35 mężczyzn). Polacy wystapią w następujących dyscyplinach: biathlon, bobsleje, łyżwiarstwo figurowe, łyżwiarstwo szybkie, short track, skoki narciarskie, biegi narciarskie, narciarstwo alpejskie, narciarstwo dowolne, kombinacja norweska, snowboard.

    Chorążym Polskiej Reprezentacji podczas ceremonii otwarcia będzie łyżwiarz szybki, mistrz olimpijski z Soczi 2014, Zbigniew Bródka.

    Podczas wtorkowego posiedzenia Zarząd PKOl przyjął regulamin nagród dla medalistów lutowych igrzysk.

    Ich wysokość to:

    • w konkurencjach indywidualnych:
      zawodnicy – do 120 tys. zł (za medal złoty), do 80 tys. (srebrny) i do 50 tys. (brązowy)
      trenerzy – odpowiednio: do 60 tys., do 40 tys. i do 25 tys. zł
    • w konkurencjach drużynowych (drużyny, sztafety, załogi, pary):
      zawodnicy – do 90 tys. zl (za medal złoty), do 60 tys. (srebrny) i do 37,5 tys. (brązowy)
      trenerzy – identycznie jak w konkurencjach indywidualnych

    W trakcie obrad Zarząd przyjął uchwałę, w której – kierując się troską o sytuację bieżącą i przyszłość dyscypliny – wyraził zgodę na przyjęcie propozycji Ministerstwa Sportu i Turystyki w sprawie pośredniczenia przez PKOl w finansowaniu szkolenia zawodników Polskiego Związku Kolarskiego.

    XXIII ZIO PyeongChang 2018 rozpoczną się 9 lutego, a zakończą 25 lutego 2018 roku.

    pdf  Skład Reprezentacji Polski na XXIII Zimowe Igrzyska Olimpijskiej

     

  • Spotkanie Noworoczne Rodziny Olimpijskiej 2018

    Prezydent Andrzej Duda i jego Małżonka Agata Kornhauser-Duda byli honorowymi gośćmi Noworocznego Spotkania Polskiej Rodziny Olimpijskiej, które w poniedziałek – 8 stycznia br.  – odbyło się w Centrum Olimpijskim PKOl w Warszawie.

    « ‹ z 20 › »

    Tradycyjnie już w spotkaniu wzięli udział mistrzowie i medaliści olimpijscy kilku pokoleń, ich trenerzy, działacze sportowi, przedstawiciele świata polityki, kultury, nauki, medycyny i biznesu, wśród nich – reprezentanci firm sponsorujących rodzimy ruch olimpijski.

    Okolicznościowe przemówienia wygłosili: prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego Andrzej Kraśnicki, Minister Sportu i Turystyki Witold Bańka oraz Prezydent RP Andrzej Duda. Prezes PKOl Andrzej Kraśnicki oraz Minister Sportu i Turystyki Witold Bańka rok 2017 ocenili, jako pomyślny dla polskiego sportu – w jego trakcie nasi reprezentanci wielokrotnie stawali na podium mistrzostw świata i Europy, zawodów Pucharu Świata i wielu innych prestiżowych imprez. Obaj wyrazili nadzieję, że jeszcze bardziej udany będzie rok bieżący, w którym polskich sportowców czekają m.in. XXIII Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Pjongczang czy finały piłkarskich mistrzostw świata Rosja 2018.

    Do zbliżających się 'białych’ igrzysk w Korei Południowej nawiązał w swoim wystąpieniu pan Prezydent. Andrzej Duda stwierdził m.in., „że każde państwo pragnące zaistnieć na arenie międzynarodowej stara się mieć sportowców z sukcesami. – My takich mamy, a tym, którzy w minionym 100-leciu je osiągali należy się nasz ogromny szacunek i wdzięczność” – powiedział. Dodał także, iż zaszczytem dla Głowy Państwa jest to, by po raz kolejny być obecnym na spotkaniu Olimpijskiej Rodziny. Zadeklarował także, iż – gdy tylko będzie taka potrzeba – gotów jest przyjść sportowcom z niezbędną pomocą. Prezydent życzył naszym reprezentantom dobrych wyników na igrzyskach w Pjongczang, licząc, iż każdy z nich da z siebie maksimum umiejętności i ambicji.

    Zgodnie z wieloletnim zwyczajem Polski Komitet Olimpijski wręczeniem okolicznościowych statuetek za wspieranie jego działalności w roku 2017 podziękował swoim sponsorom i partnerom. Statuetki odebrali, więc przedstawiciele: Polskiego Koncernu Naftowego ORLEN (sponsor strategiczny), Totalizatora Sportowego – LOTTO (sponsor generalny), firmy TAURON Polska Energia (sponsor), firmy OTCF z marką '4F’ (sponsor kolekcji olimpijskiej), Grupy LUXMED (główny partner medyczny), PLL LOT (oficjalny przewoźnik reprezentacji olimpijskiej), oficjalnych partnerów: Deloitte i Columna Medica oraz partnerów medialnych: Eurosportu, Grupy ONET i Przeglądu Sportowego oraz dziennika Rzeczpospolita.

    Podziękowano również partnerom programu 'Polskie Nadzieje Olimpijskie’ realizowanemu przez Polską Fundację Olimpijską. To: Procter&Gamble, Grupa Grey oraz Fundacja POLSAT.

    W imieniu sponsorów i partnerów PKOl i Polskiej Reprezentacji Olimpijskiej życzenia wszelkich sukcesów w olimpijskim roku skierował do zebranych, a za ich pośrednictwem do zawodników i osób z nimi współpracujących – przewodniczący Rady PKOl, prezes PKN ORLEN i nasz olimpijski attaché na igrzyska w PyeongChang – Wojciech Jasiński.

    Poniedziałkowe spotkanie stało się okazją do wymiany dokumentów w sprawie przedłużenia współpracy PKOl ze swym głównym partnerem medycznym – Grupą LUXMED (dokonali tego prezesi: Anna Rulkiewicz i Andrzej Kraśnicki) oraz o wznowieniu współpracy PKOl z Polskim Radiem SA (reprezentowanym na spotkaniu przez jego prezesa-redaktora naczelnego Jacka Sobalę).

    Prezesi 13 polskich związków sportowych, których zawodnicy zanotowali w roku 2017 największe sukcesy, odebrali przyznane im przez PKOl okolicznościowe statuetki, które były wręczane min. przez Irenę Szewińską członka Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, Wiceprezesa Polskiego Komitetu Olimpijskiego, Wiceprezesa Towarzystwa Olimpijczyków Polskich oraz Mieczysława Nowickiego Prezesa Towarzystwa Olimpijczyków Polskich, Wiceprezesa Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

    Istotnym elementem uroczystości było wręczenie Wielkich Honorowych Nagród Sportowych PKOl im. Piotra Nurowskiego. Ich zdobywcami za rok 2017 zostali: żeglarskie mistrzynie świata w klasie 470 – Agnieszka Skrzypulec i Irmina Mrózek Gliszczynska, ich trener Zdzisław Staniul oraz reprezentacja Polski w piłce nożnej, która w ubiegłym roku wywalczyła awans do finałów Mundialu w Rosji.

    Z kolei z rąk Ministra Sportu i Turystyki Witolda Bańki oraz Prezesa PKOl Andrzeja Kraśnickiego doroczne Nagrody Nadziei Olimpijskich odebrali: kajakarki AZS AWF Katowice – Justyna Iskrzycka i Paulina Paszek (z trenerem Piotrem Pisulą) oraz pływak UKS G-8 Warszawa-Bielany – Kacper Stokowski (z trenerem Pawłem Wołkowem).

    Spotkanie zakończyła sekwencja bezpośrednio nawiązująca do zbliżających się igrzysk w Pjongczang (zresztą wcześniej zebrani wysłuchali już kilku koreańskich tradycyjnych melodii wykonywanych przez międzynarodowy kwartet smyczkowy).

    Życzenia sukcesów na południowokoreańskich obiektach sportowych przekazał polskim sportowcom ambasador tego kraju w Polsce – pan Choi Sung Joo, który przyznał, iż jest pod wielkim wrażeniem ostatniego triumfu Kamila Stocha w narciarskim Turnieju Czterech Skoczni. Parze prezydenckiej Ambasador przekazał olimpijskie maskotki, zaś prezes PKOl – specjalnie przygotowany plakat z hasłem 'Jesteśmy jedną drużyną’.

  • Staś Leong

    Towarzystwo Olimpijczyków Polskich uprzejmie informuje, że podczas zebrania Zarządu TOP w dniu 15 grudnia 2017r podjęta została uchwała dotycząca pomocy finansowej na rzecz Stanisława Leonga.

    Staś Leong jest wnukiem naszego kolegi Adama Pietronia, który od ponad 20 lat pełni w Polskim Komitecie Olimpijskim funkcję Dyrektora ds. Zarządzania i Administracji. Jest osobą powszechnie szanowaną, lubianą i znaną w środowisku sportowym. Środki zostały przekazane na konto Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”, która zbiera na rzecz pomocy Stasiowi środki finansowe. W akcję pomocy zaangażowało się wielu znanych sportowców, którzy w wielu przypadkach wykazali szczodre serce – Piotr Małachowski, Tomasz Majewski, Anita Włodarczyk oraz wielu innych. Zarząd Towarzystwa Olimpijczyków Polskich składa się w większości z medalistów, uczestników igrzysk olimpijskich. Zarząd TOP reprezentują min: Irena Szewińska, Teresa Sukniewicza, Otylia Jędrzejczak, Elżbieta Baumann – Urbańczyk, Mieczysław Nowicki, Ryszard Szurkowski, Andrzej Supron Tomasz Majewski, Tadeusz Mytnik. Uchwała podjęta przez Zarząd TOP dotyczyła kwoty 5 000,00 zł przekazanej na rzecz Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”.

    Stas Ulotka PL PL

  • Cumulusy

    W sobotę, 17 lutego 2018r. odbyła się gala finałowa Cumulusy 2017, podczas której wręczono nagrody dla najlepszych sportowców lotniczych. Tegoroczną edycję zdominowali zawodnicy motoparalotniowi.

    « ‹ z 5 › »

    Statuetkę Złotego Cumulusa 2017 zdobyli członkowie Motoparalotniowej Kadry Narodowej Adam Pupek i Piotr Kozikowski. Piloci latają razem na wózku dwumiejscowym w klasie PL2. Na swoim koncie mają m.in. złoty medal Mistrzostw Europy, Puchar Polski.

    Uroczystość odbywała się pod patronatem Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

    Podczas uroczystości Polski Komitet Olimpijski reprezentował Mieczysław Nowicki Wiceprezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego Zarazem Prezes Towarzystwa Olimpijczyków Polskich Mieczysław Nowicki, który w imieniu w/w instytucji honorował wyróżnionych.

    Na kolejnych miejscach znaleźli się:

    1. miejsce – Wojciech Panas, członek Motoparalotniowej Kadry Narodowej.
    2. miejsce – Leszek Małmyga, członek Kadry Narodowej Polski w modelarstwie lotniczym.
    3. miejsce – Jacek Ciszkowski, członek Motoparalotniowej Kadry Narodowej.
    4. miejsce – Alojzy Dernbach, Klaudia Laskowska – załoga Mikrolotowej Kadry Narodowej (klasa GL2 – wiatrakowce).
    5. miejsce – Andrzej Sołtyk – członek Kadry Narodowej Spadochronowej (Indoor Skydiving).
    6. miejsce – Arkadiusz Iwański – członek Balonowej Kadry Narodowej.
    7. miejsce – Sebastian Kawa, zajmujący pierwsze miejscew światowym rankingu pilotów szybowcowych.
    8. miejsce – Mirosław Wrześniewski, członek Narodowej Kadry Akrobacyjnej.
    9. miejsce – Krzysztof Skrętowicz, członek samolotowej reprezentacji Polski.

    Zwycięzcami w kategorii specjalnej Cumulus Extreme zostali piloci motoparalotniowi – Paweł Kozarzewski oraz Marcin Krakowiak, którzy dokonali pionierskiego lotu motoparalotniami w obiekcie zamkniętym – stadionie PGE Narodowym w Warszawie.

    Nagrodę specjalną – statuetkę Złotego Cumulusa 2017 z diamentem za wybitne sukcesy sportowe otrzymał Sebastian Kawa, wielokrotny mistrz świata oraz lider światowego rankingu pilotów szybowcowych.

  • Spotkanie w MUZEUM w Krośniewicach

    W dniu 20 lutego 2018r w Muzeum im. Jerzego Dunin-Borkowskiego w Krośniewicach odbyło się otwarcie wystawy „Od Aten do Rio”.

    « ‹ z 4 › »

    W uroczystości otwarcia udział wzięli: Mieczysław Nowicki – wybitny polski kolarz, dwukrotny medalista Igrzysk XXI Olimpiady w Montrealu, w 1976r., Wiceprezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego, Prezes Towarzystwa Olimpijczyków Polskich.

    Michał Pietrzak – olimpijczyk z Krośniewic, lekkoatleta, uczestnik Igrzysk XXX Olimpiady w Londynie w 2012r oraz Igrzysk XXXI Olimpiady w Rio de Janeiro w 2016r.

  • Michałowice

    Największe dzieło Towarzystwa Olimpijczyków Polskich  – zbudowanie Ośrodka Rehabilitacji Olimpijczyków i Paraolimpijczyków Polskich w Michałowicach k/Warszawy.

    « ‹ z 8 › »

    W 2001 roku z inspiracji Mieczysława Nowickiego – ówczesnego prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu a od 2002 całodziennego zaangażowania (można powiedzieć, że go zbudował), prezesa Ryszarda Parulskiego powstał ośrodek dla Polskich Olimpijczyków , który bezpłatnie leczy polskich olimpijczyków i paraolimpijczyków. Budowa trwała od 2002-2005 roku i realizowana była wg. projektu olimpijczyka szablisty prof. inż. arch. Wojciecha Zabłockiego. Wiele w tamtym okresie pomagał ówczesny skarbnik TOP Wiesław Gawlikowski. Wykonawcą ośrodka była firma MITEX z Kielc.

    Obiekt skład się z części hotelowo-recepcyjnej o powierzchni 528 m² oraz nowej hali do rehabilitacji o powierzchni 900 m².

    Od lipca 2006 roku TOP wszedł we współpracę z Polskim Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i podjęta była działalność rehabilitacji i edukacji młodzieży niepełnosprawnej. Jednocześnie w ramach wspierania inicjatyw Starostwo Pruszkowskie i gmina Piastów wespół z Towarzystwem Olimpijczyków Polskich rozpoczęli program dla ludzi wykluczonych społecznie.

    W ramach współpracy z gminą Michałowice były organizowane pikniki integracyjne dla mieszkańców gminy.

    W lipcu 2006 roku Towarzystwo Olimpijczyków w oparciu o umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia Polskich pozyskało partnera medycznego firmę KROSONIK, która świadczy usługi rehabilitacyjne dla mieszkańców starostwa pruszkowskiego a przede wszystkim dla polskich olimpijczyków i paraolimpijczyków.

  • Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

    « ‹ z 2 › »
    		W dniu 27 października 2011 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Pan Bronisław Komorowski nadał Ordery Odrodzenia Polski zasłużonym sportowcom i działaczom sportowym.

    Odznaczeni zostali za wybitne zasługi dla polskiego ruchu olimpijskiego, za osiągnięcia sportowe

    KRZYŻEM OFICERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

    • Pan Stanisław GOŚCINIAK
    • Pani Ewa KŁOBUKOWSKA

    KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

    • Pan Jacek BIERKOWSKI
    • Pan Wiesław GAWLIKOWSKI
    • Pan Dariusz GOŹDZIAK.

    Podczas uroczystości w Pałacu Prezydenckim, w imieniu Prezydenta RP ordery wręczył Doradca Prezydenta Jan Lityński.

  • Stanisław Krzesiński

     

    SKrzesinski

    Nauczyciel wf, zapaśnik z Białobrzegów, olimpijczyk z Monachium (1972) i Montrealu (1976), wybitny i zasłużony trener, wychowawca wielu znakomitych zawodników.

    Urodzony 3 lutego 1950 w Białobrzegach pod Warszawą, syn Adama, absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Radomiu (1970) i katowickiej AWF (1976), gdzie otrzymał tytuł magistra wf i uprawnienia trenera II kl. (1979). Zapaśnik (176 cm, 76 kg) stylu klasycznego (wagi półśredniej i średniej), reprezentant Radomiaka (1965-1968, trener Michał Kosno) i GKS Katowice (1969-1979), trener Jan Adamaszek); w kadrze narodowej podopieczny Janusza Tracewskiego, który przez wiele lat przygotowywał go na swego następcę. 4-krotny mistrz Polski w w. półśredniej – 1971, 1973, 1974 i średniej – 1976, finalista MŚ 1971(5 m.), 1978 (6 m.) i ME 1972 (6 m.), 1973 (5 m.), 1974 (6 m.), 1975 (5 m.), 1977 (4 m.) był bez reszty oddany zapasom. Bardzo pracowity i ambitny (świetny taktyk), niestety na matach świata nie osiągnął spodziewanych, wielkich wyników (zabrakło mu też trochę szczęścia), ale całą pasję, doświadczenie i wiedzę przeniósł na profesję szkoleniowca i trenera. Tu osiągnął zadziwiająco wspaniałe rezultaty. Najpierw asystent Tracewskiego (1979), od 1980 objął prowadzenie kadry narodowej stylu klasycznego, z którą pracował do 1992. Współtwórca, nie tylko zresztą olimpijskich sukcesów, takich zawodników jak: J. Choromański, W. Dziadura, B. Daras, A. Głąb, R. Kopański, A. Malina, P. Stępień, J. i M. Traczowie, R. Wrocławski, R. Wolny, A. Wroński i W. Zawadzki. Statystyki podają, że w okresie „rządów Krzesińskiego” polscy zapaśnicy zdobyli (IO, MŚ, ME, Turniej Przyjaźni 1984) 59 medali w tym: 14 złotych, 21 srebrnych i 24 brązowe. Trener roku 1987, Mistrz Sportu, odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim (1988) i Oficerskim (1996) OOP. Żonaty (Maria), ma dwoje dzieci (Grzegorz, Michalina). Mieszka w Katowicach, od 1995 właściciel firmy prywatnej.

    *1972 Monachium: styl klas., w. średnia 74 kg – w pierwszej kolejce zremisował 2:2 z W. Schroeterem (RFN), w drugiej wygrał 3:1 z I. Date (Japonia), w trzeciej uległ w 8.47 min. J. Karlssonowi (Szwecja) i odp. z turnieju zajmując 11-13 m. (zw. V. Macha CSRS).

    *1976 Montreal: styl klas. , w. półśrednia 74 kg – w pierwszej kolejce przegrał przez dyskw. z M. Huhtalą (Finlandia), w drugiej wygrał przez dyskw. z I. Barbanem (Kuba), w trzeciej uległ w 1.14 min. K. – D. Gopfertowi (NRD), odp. z konk. zajmując m. 11-12 (zw. A. Bykow ZSRR).

    Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 245; Pawlak, Olimpijczycy, s. 138; Klimontowicz, Ruch olimpijski, s. 65; Staniszewski, Dzieje, s. 142; Kronika sportu, s. 1014, 1015; Księga sportu polskiego, s. 538; Godlewski, Olimpijskie turnieje, s. 217, 218, 236, 240;  Lipski, MEZ (w przygotowaniu do druku); Wywiad środowiskowy.

  • Ryszard Szurkowski

    rszurkowski2n

    Ps. „Bibi”, trener, handlowiec, kolarz, który „spełnił marzenia całych pokoleń”, indywidualny mistrz świata na szosie – 1973 (pierwszy Polak) i dwukrotnie drużynowy (1973, 1975), czterokrotny zwycięzca Wyścigu Pokoju (1970, 1971, 1973, 1975), dwukrotny srebrny medalista olimpijski w drużynie szosowej z Monachium (1972) i Montrealu (1976), trener kadry narodowej (1984-1988), działacz.

    Urodzony 12 stycznia 1946 w Świebodowie koło Milicza, woj. wrocławskie, syn Mariana i Marii Dinwebel, absolwent Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu (1975) i tamtejszej AWF (1984), gdzie otrzymał tytuł magistra wf i ukończył specjalizację trenerską (kolarstwo). Zawodnik (173 cm, 75 kg) LZS Milicz (debiut 1966), Radomiaka (służba wojskowa), Dolmelu Wrocław (1968-1978), FSO Warszawa (1979), stołecznego Poloneza (1979-1982), członek kadry narodowej (1969-1980) podopieczny trenerów: Ryszarda Swata, Mieczysława Żelaznowskiego i Henryka Łasaka. „Byłem ciekawy tego co się dzieje poza granicami mojej wioski, mojego powiatu i dlatego zacząłem jeździć na rowerze” – powiedział kiedyś o sobie genialny samouk, który po raz pierwszy ujawnił swoje prawdziwe kolarskie predyspozycje mając lat 22 (już po odbyciu służby wojskowej). I od razu wygrał wyścig przełajowy o mistrzostwo Polski (1968) pozostawiając w pokonanym polu kilku kadrowiczów (część prasy witała sukces nowicjusza Surkowskiego nie znając nawet pisowni jego nazwiska).

    Został zauważony przez trenera kadry narodowej Henryka Łasaka, który rozpoczynał, jak to później nazwano „przesuwać polskie kolarstwo o epokę naprzód”. Nieznany nikomu zawodnik wrocławskiego Dolmelu – jak się okazało – miał odegrać w tym procesie pierwszoplanową rolę. Inwestycja od początku była trafna. Szkoleniowca i lekarza (Zbigniew Rusin) zadziwiło przede wszystkim serce samouka z Milicza. Okresowe badania wykazały, że mają do czynienia z zawodnikiem niezwykle wytrzymałym, którego wyniki na cykloergometrze znacznie przewyższają możliwości pozostałych kadrowiczów. Kiedy okazało się niebawem, że duże obciążenia treningowe jego organizm przyjmuje bez zaburzeń, a delikwent jest solidny, chętny i skrupulatny podczas zajęć, jego sukcesy stawały się realne i były tylko kwestią czasu. Sprawę potraktowano profesjonalnie, to znaczy nie został on natychmiast „wcielony” do drużyny olimpijskiej, która udawała się do Meksyku (pojechali inni), ale po solidnie przepracowanej zimie i wczesnowiosennych startach, zadebiutował w majowym Wyścigu Pokoju 1969. To była wtedy największa nobilitacja dla każdego kolarza. A Polak w „starcie otwarcia” uległ doświadczonemu Francuzowi Danguillaume tylko o 42 sekundy!

    Tak rozpoczęła się wielka międzynarodowa kariera zawodnika, który w ciągu kilku lat startów spełnił marzenia wszystkich kolarskich pokoleń. W porywającym stylu wygrał dwa następne Wyścigi Pokoju (1970, 1971), zdobył wraz z kolegami srebrny medal olimpijski za drużynowy sukces w Monachium (1972), by już w następnym sezonie w Barcelonie wywalczyć tytuł mistrza świata w indywidualnym wyścigu szosowym (1973). Potem tych sukcesów było jeszcze więcej, ale te pierwsze, „uderzeniowe” i do tej pory nieosiągalne sprawiły kibicom największą radość! Pozbyli się wreszcie kompleksów. Kolarze też. Wprawdzie już bardzo dawno (1896) Henryk Sienkiewicz wzywał naszą młodzież kolarską (z WTC), by w ramach międzynarodowego współzawodnictwa nie tylko starała się dorównać Anglikom, Francuzom i Niemcom, ale by ich z kretesem pobiła – przez wiele lat były to jednak tylko pobożne życzenia twórcy Trylogii, spełnione dopiero na początku lat siedemdziesiątych XX stulecia. Sukcesy nie spadły z nieba. Były wynikiem prawdziwej masowości kolarstwa (wieś, małe miasteczka), wielkiej jego popularności (Wyścig Pokoju) oraz twórczej myśli szkoleniowej i organizacyjnej. Symbolem siły i awansu polskiego kolarstwa do czołówki światowej był Szurkowski (choć na początku lat siedemdziesiątych mieliśmy wielu innych doskonałych kolarzy). Jego osiągnięcie były imponujące.

    12-krotny mistrz Polski w wyścigach szosowych: indyw. – 1969, 1974, 1975, 1978, 1979, druż. – 1975, 1976, dwójkami – 1972, 1975, 1980, górskim – 1974, przełaj. – 1968 (był także 7-krotnym zdobywcą tytułu wicemistrza kraju i 8-krotnym brązowym medalistą MP); 3-krotny mistrz świata: 1973 Barcelona (szosa ind.), 1973 Granollers (szosa druż. z L. Lisem, T. Mytnikiem i S. Szozdą), 1975 Mettet (szosa druż. z T. Mytnikiem, M. Nowickim i S. Szozdą) oraz srebrny medalista MŚ 1974 Montreal (szosa ind.); 6-krotny uczestnik Wyścigu Pokoju – 1969: 2. msc (ind.), 3. msc (druż.), 1970: 1. msc (ind.), 1. msc (druż.), 1971: 1. msc (ind.), 2. msc (druż.), 1972: 17. msc (ind.), 6. msc (druż.), 1973: 1. msc (ind.), 1. msc (druż.), 1975: 1. msc (ind.), 4. msc (druż.), w Wyścigu Pokoju przejechał 89 etapów z tego w koszulce lidera 52, wygrywając 13 etapów.

    Olimpijczyk (1972, 1976) wygrał wiele zagranicznych wyścigów, m.in.: Circuit de la Sarthe (1969), Wielka Nagroda Annaby (1971, 1979), Dookoła Bułgarii (1971), Dookoła Szkocji (1972), Tour du Limousin (1974), Dookoła Anglii (1974), Dookoła Dolnej Austrii (1977), Oster Radrennen (1978), Dookoła Egiptu (1979). Po zakończeniu kariery zawodniczej trener kadry narodowej i olimpijskiej PZKol (1984-1988), z którą osiągnął wybitne wyniki (zwycięstwo L. Piaseckiego w Wyścigu Pokoju 1985, zdobycie w tym samym roku przez tego zawodnika tytułu mistrza świata w wyścigu indywidualnym i srebrny medal drużyny szosowej w Seulu 1988), kierownik wyszkolenia tego związku (1997) i jego sportowy wiceprezes. Poseł na Sejm PRL (1985-1989), twórca pierwszej w Polsce Zawodowej Grupy Kolarskiej „Exbud” w Kielcach (1988-1989), Klubu Sportowego „Szurkowski” w Warszawie (od 1991) i dyrektor polskiej części Wyścigu Pokoju (dyrektor  całości Pavel Doleżal). Handlowiec (sklep ze sprzętem kolarskim na Woli).

    Najlepszy sportowiec Polski w plebiscycie czytelników „PS” (1971, 1973), zajął II lokatę (za Ireną Szewińską) w Plebiscycie na Najlepszego Sportowca Polski XX wieku, laureat nagrody głównej Fair Play (1970), współautor książek: Kolarstwo (1979), Być liderem (1983), Rowerem do Europy (1992). Odznaczony m. in. 7-krotnie złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Krzyżami: Kawalerskim (1972), Oficerskim (1976), Komandorskim (1986) i Komandorskim z Gwiazdą OOP (1999).

    *1972 Monachium: szosa ind. (182,4 km) – 31. na 163 start. w czasie 4:17.13,0 (zw. H. Kuiper Holandia – 4:14.37,0); szosa druż, (102,8 km) – 2. na 35 start. zesp. z czasem 2:11.47,5 (zw. ZSRR – 2:11.17,8). Partnerami w drużynie byli: E. Barcik, L. Lis, S. Szozda).

    *1976 Montreal: szosa ind. (180 km) – 12. na 134 start. z czasem 4:49.01,0 (zw. B. Johansson Szwecja – 4:46.52,0); szosa druż. (102,530 km) – 2. na 28 start, z czasem 2:09.13,0 (zw, ZSRR – 2:08.53,0). Partnerami w drużynie byli: T. Mytnik, M. Nowicki i S. Szozda.

    Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 344 (tu błędnie 36 m. w wyścigu szosowym ind. na IO 1972); Pawlak, Olimpijczycy, s. 256-257 (tu błędnie sześciokrotny zwycięzca Wyścigu Pokoju); MES, t. 2, s. 520; Porada, Igrzyska, s. 885, 899; Iskier przewodnik, s. 223; Tuszyński, Wyścig Pokoju 1948-2001, s. 168; Tuszyński, Złota księga, s. 232; Tuszyński, 100 lat WTC, s. 419 i dalsze; Tuszyński, Od Dynasów, s. 455-463; Biega, Tęczowe koszulki, s. 29-30; Tuszyński, Halo tu helikopter, s. 26-27; Najlepsi sportowcy XX wieku, s. 204-214; Duński, Od Paryża, s. 912-914; Bogusz, 100 lat kolarstwa łódzkiego, s. 79; Marcinek, Sportowe asy, s. 115-122; Sportowcy XXX-lecia, s. 50-60; Wasyliszyn, Jubileuszowe asy, s. 67, 73; Latuszkiewicz, Zielone bractwo, s. 27; Kto jest kim, 2001, s. 941.

  • Otylia Jędrzejczak

    ojedrzejczak

    Ps. „Oti”, pływaczka z Rudy Śląskiej, pierwsza Polka, która zdobyła tytuł mistrzyni świata i pobiła rekord świata i Europy (200 m mot.), uczestniczka IO w Sydney (2000), gwiazda reprezentacji Polski na IO w Atenach (2004), gdzie została mistrzynią olimpijską na 200 m st. mot. oraz zdobyła dwa srebrne medale: na 100 m st. mot. i 400 m st. dow. Olimpijka także z Pekinu (2008) i Londynu (2012).

    Urodzona 13 grudnia 1983 w Rudzie Śląskiej, córka Piotra i Krystyny z d. Żak, absolwentka (matura eksternistyczna) Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych w Bytomiu (2001), studentka stołecznej AWF (od 2001). Pływaczka (184 cm, 66 kg), specjalistka w stylu motylkowym, reprezentantka MKS Pałac Młodzieży Katowice (1991-2000) i AZS AWF Warszawa (od 2001), podopieczna trenerów (PM Katowice): Mariana Syposza, Marka Jabczyka, Jana Baruchy (w tym czasie w kadrze juniorów), Edmunda Uścinowicza, Jana Harmozy, Wernera Urbańskiego, Aleksandry Pieszczyńskiej, w SMS Kraków (1998-2001) Marii Jakóbik, Petera Fischera (2001, pół roku treningów w Niemczech) i Pawła Słomińskiego (AZS).

    Wielki talent o wspaniałych warunkach fizycznych i znakomitej wydolności. Pierwsza polska pływaczka – rekordzistka Europy, rekordzistka świata i mistrzyni świata, najmłodsza nasza olimpijka w Sydney. Zaczęła od medali w korespondencyjnych mistrzostwach Polski dzieci, dochodząc do mistrzostwa Europy, świata i fantastycznego rekordu świata. Dużo jej dał pobyt w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Krakowie (u trenerki Marii Jakóbik), gdzie jednak nie wytrwała z powodu zbyt intensywnego reżimu treningowego, mimo iż będąc w SMS zdobyła medale mistrzostw Europy juniorów i seniorów oraz dotarła do olimpijskiego finału na 200 m mot. w Sydney (do finału na 100 m mot. zabrakło jej zaledwie 0,02 sek., czyli 34 mm), bijąc rekord Europy.  Zimą w 2001 roku zdecydowała się przerwać naukę w szkole i przez pół roku trenowała w Niemczech pod okiem Petera Fischera. Równocześnie eksternistycznie zdała maturę. Start na MŚ (2001) też nie przyniósł pełnego sukcesu, mimo srebrnego medalu na 100 m mot. (na 200 m zachłysnęła się wodą w eliminacjach, nie kończąc wyścigu). Potem na Igrzyskach Dobrej Woli w Brisbane wygrywała z medalistkami. Jesienią 2001 roku zaczęła studia w warszawskiej AWF i współpracę z trenerem Pawłem Słomińskim, owocującą dalszymi medalami i rekordami (w tym świata, a kraju także w stylu dowolnym i zmiennym). Ładna, wysoka, przystojna, elegancka stała się ulubienicą mediów i jedną z najpopularniejszych polskich sportsmenek ostatnich lat (2 m. w plebiscycie czytelników „PS” w 2002).

    Czterokrotna medalistka Mistrzostw  Świata (basen 50 m): złoty medal (2003 Barcelona: 200 m mot. – 2.07,56), srebrny  medal (2001 Fukuoka: 100 m mot. – 58,72, 2003 Barcelona: 100 m mot. – 58,22); (basen 25 m): brązowy medal (2000 Ateny: 200 m mot. – 2.09,61). Rekordzistka świata na 200 m mot. – 2.05,78 (04.08.2002 Berlin). 2-krotna mistrzyni Europy (basen 50 m) 2000 Helsinki: 200 m mot. – 2.08,63 i 2002 Berlin – 200 m mot. – 2.05,78 RŚ). 2-krotna wicemistrzyni Europy (basen 50 m) 2000 Helsinki: 100 m mot. – 58,97, 2002 Berlin – 100 m mot. – 57,97. Brązowa medalistka ME (basen 50 m) 1999 Stambuł: 200 m mot. – 2.11,60. Mistrzyni Europy (basen 25 m) 2001 Antwerpia: 200 m mot. – 2.07,95. 2-krotna rekordzistka Europy na 200 m mot.: 2.07,81 (18.09.2000 Sydney) i 2.05,78 (04.08.2002 Berlin). 2-krotna mistrzyni Europy juniorów 1999 Moskwa: 100 m mot. – 1.00,26 i 200 m mot. – 2.11,71. 2-krotna srebrna medalistka Światowych Igrzysk Młodzieży 1998 Moskwa: 4×100 m dow. i 4×100 m zm. Finalistka MŚ: (basen 25 m) 2000 Ateny: 100 m mot. – 6 m. , 2002 Moskwa: 100 m mot. – 7 m. , 200 m mot. – 5 m.; (basen 50m) 2001 Fukuoka: 50 m mot. – 6 m. Finalistka ME: (basen 25 m) 1999 Lizbona: 100 m mot. – 5 m. , 200 m mot. – 6 m. ; 2000 Walencja – 200 m zm. – 5 m. , 400 m zm. – 4 m., 4×50 m zm. – 6 m.; 2001 Antwerpia: 50 m mot. – 6 m. , 100 m mot. – 5 m. , 4×50 m zm. – 7 m.; 2003 Dublin: 200 m mot. – 4 m. (basen 50 m) 1999 Stambuł: 100 m mot. – 5 m. , 2000 Helsinki: 50 m mot. – 6 m. , 4×100 m zm. – 7 m. Finalistka Światowych Igrzysk Młodzieży 1998 Moskwa: 100 m mot. – 7 m. , 200 m mot. – 5 m. 18-krotna mistrzyni Polski (basen 50 m, tylko indywidualne, była też mistrzynią w sztafetach): 100 m dow. (2001), 200 m dow. (2002), 400 m dow. (2002), 50 m mot. (1999, 2000, 2001), 100 m mot. (1999, 2000, 2001, 2002, 2003), 200 m mot. (1999, 2000, 2002, 2003), 200 m zm. (2001, 2002, 2003). 17-krotna rekordzistka Polski (basen 25 m): 100 m dow. – 55,94 (9.12.2000 Racibórz), 54.80 (24.03.2002 Racibórz); 200 m dow. – 1.58,62 (08.12.2000 Racibórz), 1.56,91 (23.03.2002 Racibórz); 400 m dow. – 4.09,51 (23.03.2002 Racibórz); 4.07,51 (29.11.2003 Leszno); 50 m mot. – 27,80 (1.12.2000 Łódź), 27,41 (2.12.2000 Łódź), 27.39 (14.12.2001 Antwerpia); 100 m mot. – 59,71 (18.03.2000 Ateny), 59.50 (19.03.2000 Ateny), 58.69 (1.12.2000 Łódź), 200 m mot. – 2.08,11 (26.03.2000 Płock), 2.07,95 (13.12.2001 Antwerpia), 2.07,81 (11.12.2003 Dublin); 200 m zm. – 2.11,55 (30.11.2002 Płock); 400 m zm. – 4.37,95 (29.11.2002 Płock). 33-krotna rekordzistka Polski (basen 50 m): 100 m dow. – 56,05 (27.05.2001 Warszawa), 55,97 (24.07.2001 Fukuoka), 55,73 (30.07.2002 Berlin); 200 m dow. – 2.01,36 (24.05.2002 Gorzów), 2.00,95 (24.05.2002 Gorzów), 2.00,54 (10.05.2003 Oświęcim), 400 m dow. – 4.13,26 (03.05.2003 Wiedeń); 50 m mot. – 28,16 (18.03.1999 Dębica), 28,01 (15.07.1999 Moskwa), 27,82 (11.03.2000 Warszawa), 27,47 (3.07.2000 Helsinki), 27,28 (3.07.2000 Helsinki), 27,05 (25.07.2001 Fukuoka), 27,02 (26.07.2001 Fukuoka); 100 m mot. – 1.00,33 (16.07.1999 Moskwa), 1.00,26 (17.07.1999 Moskwa), 1.00,12 (29.07.1999 Stambuł); 59,96 (9.06.2000 Dębica), 59,33 (9.06.2000 Dębica), 58.77 (6.07.2000 Helsinki), 58.66 (16.09.2000 Stambuł), 57,97 (02.08.2002 Berlin); 200 m mot. – 2.11,71 (14.07.1999 Moskwa), 2.11,60 (01.08.1999 Stambuł), 2.10,71 (12.03.2000 Warszawa), 2.10,58 (11.06.2000 Dębica), 2.10,30 (08.07.2000 Helsinki), 2.09,13 (08.07.2000 Helsinki), 2.08,63 (9.07.2000 Helsinki), 2.07,81 (19.09.2000 Sydney), 2.05,78 (04.08.2002 Berlin), 200 m zm. – 2.16,68 (24.05.2002 Gorzów), 2.16,33 (25.05.2003 Gorzów). Rekordy życiowe (basen 25 m): 100 m dow. – 54,80 (24 marca 2002 Racibórz), 200 m dow. – 1.56,91 (23 marca 2002 Racibórz), 400 m dow. – 4.07,51 (29 listopada 2003 Leszno), 800 m dow. – 8.33,99 (18 października 2003 Kraków), 100 m grzb. – 1.03,54 (8 grudnia 2000 Racibórz), 200 m grzb. – 2.12,35 (22 lutego 2003 Kozienice), 50 m mot. – 27,39 (14 grudnia 2001 Antwerpia), 100 m mot. – 58,69 (1 grudnia 2000 Łódź), 200 m mot. – 2.07,81 (11 grudnia 2003 Dub1in), 100 m zm. – 1.04,36 (7 marca 1999 Oświęcim), 200 m zm. – 2.11,55 (30 listopada 2002 Płock); 400 m zm. – 4.37,95 (29 listopada 2002 Płock). Rekordy życiowe (basen 50 m): 100 m dow. – 55,73 (30 lipca 2002 Berlin), 200 m dow. – 2.00,54 (10 maja 2003 Oświęcim), 400 m dow. – 4.13,26 (3 maja 2003 Wiedeń), 800 m dow. – 8.56,03 (28 kwietnia 2002 Wiedeń), 50 m grzb. – 31,43 (5 maja 2001 Oświęcim), 200 m grzb. – 2.17,19 (1 września 2001 Brisbane), 50 m mot. – 27,02 (23 lipca 2001 Fukuoka), 100 m mot. – 57,97 (2 sierpnia 2002 Berlin), 200 m mot. – 2.05,78 (4 sierpnia 2002 Berlin), 200 m zm. – 2.16,33 (25 maja 2003 Gorzów), 400 m zm. – 4.48,59 (27 lipca 2003 Barcelona).

    Niepowodzeniem zakończył się jej występ na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Otylia która broniła medali sprzed czterech lat, w żadnej z trzech konkurencji nie zdobyła krążka. Była 4. w wyścigu na 200 m stylem motylkowym, 9. na 400 m stylem dowolnym i dopiero 17. w wyścigu na 100 m stylem motylkowym. Po igrzyskach przez długi czas nie brała udziału w zawodach i zawiesiła karierę.

    Do pływania powróciła na IO w Londynie, ale już niczym nie przypominała zawodniczki z okresu szczytowej formy. Zajęła 16. miejsce w wyścigu na 200 m stylem motylkowym i 25. na 100 m tym samym stylem.

    *2000 Sydney: 100 m mot. – 3. msc w VII elim. (8 zaw.) z czasem 58,66; 4. msc w I  półfin. (8 zaw.) z czasem  59,14 (9 czas  półfin.), odp. z konk. (zw. I. De Bruijn, Holandia – 56,61); 200 m mot. –  1-2  m. w IV elim. (8 zaw.) z czasem 2.08,70; 1. msc w II  półf. (8 zaw.) z czasem 2.07,81 (RE); 5. msc w finale (8 zaw.) z czasem 2.08,48 (zw. M. Hyman, USA – 2.05,88); 4×100 m zm. – 4. msc w I półfin. z czasem 4.11,08 (12 czas półfinału) i nie zakwalif. się do finału (zw. w finale sztafeta USA – 3.58,30). Partnerkami były: A. Miciul, A. Pęczak i A. Uryniuk.

    *2004 Ateny: 200 m st. mot. – 1 m. mistrzyni olimpijska. Dwa srebrne medale: na 100 m st. mot. i 400 m st. dow.

    *2008 Pekin: 4. miejsce (200 m stylem motylkowym), 17. miejsce (100 m stylem motylkowym), 9. miejsce (400 m stylem dowolnym)

    *2012 Londyn: 16. miejsce (200 m stylem motylkowym), 25. miejsce (100 m stylem motylkowym).

    Bibl.: Magazyn Olimpijski, 2000, nr 8/9, s. 82; nr 10/11, s. 124, 125; Kronika sportu 2000, s. 145,146, 236; Waśko, Krótki basen, s. 21,22, 29,30, 31, 78, 80, 82, 84, 88, 98, 100, 104, 106, 108; Biuletyn  PZP za lata 1998-2000; Waśko, Długi basen, s. 21, 29, 66, 68, 74,78, 86, 90, 92, 94; Tuliszka, 80 lat PZP, s. 89, 96, 113-117, 121, 129; USC Ruda Śląska, AU 3153/1983.