Zmarł Kajetan Hądzelek – niezwykła postać polskiego sportu

Profesor Kajetan Hądzelek był przez wiele lat Prezesem Polskiego Związku Koszykówki, miał 93 lata. Przez wiele lat pełnił również funkcję prezesa honorowego federacji, wykładowcy akademickiego, Prezesem Fundacji Centrum Edukacji Olimpijskiej, Prezesem Honorowym Polskiego Związku Koszykówki, Wiceprezesem Polskiego Komitetu Olimpijskiego. 26 maja profesor Hądzelek obchodziłby 94. urodziny.

Urodził się 26 maja 1930 roku w Ostrowie Wielkopolskim. Był absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi, Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie i Wydziału Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego. W okresie studiów grał w koszykówkę – był reprezentantem Polski i zespołów KS Spójnia Łódź i AZS AWF Warszawa. Na Igrzyskach Uniwersyteckich w Paryżu w 1957 roku zdobył z drużyną brązowy medal. W 1954 roku został pracownikiem dydaktyczno-naukowym AWF w Warszawie. W kolejnych latach pełnił tam także funkcje kierownicze – prodziekana, dziekana i prorektora. Był autorem wielu cennych publikacji na temat historii polskiego sportu i ruchu olimpijskiego. W Polskim Związku Koszykówki pełnił funkcje sekretarza generalnego w latach 1963–1968. W kolejnych latach 1968-1978 wiceprezesa. W latach 1979–1980 i 1993–2000 był prezesem krajowej federacji. To za jego kadencji reprezentacja Polski koszykarek zdobyła jedyny złoty medal mistrzostw Europy – w 1999 roku w Katowicach pod wodzą trenera Tomasza Herkta i Andrzeja Nowakowskiego.

Jego istotne zasługi dla światowej koszykówki zostały docenione w 2007 roku, gdy za wieloletnią pracę na rzecz Międzynarodowej Federacji Koszykówki (FIBA) otrzymał tytuł Honorowego Członka Zarządu FIBA Europe.

W 1999 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2005 roku Krzyżem Komandorskim. W 2010 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. W Krakowie w 2013 na Uniwersytecie Jagiellońskim został uhonorowany medalem Kalos Kagathos. Był erudytą i człowiekiem niespotykanej kultury osobistej.

Rodzinie i najbliższym składamy najszczersze wyrazy współczucia.
Towarzystwo Olimpijczyków Polskich

Zmarł Janusz Kochan

W wieku 78 lat zmarł Janusz Kochan, wybitny podlaski działacz sportowy i samorządowy.

Janusz Kochan był białostockim radnym przez wiele lat. Swoją funkcję piastował od 2002 roku do 2014 roku. Dodatkowo w latach 2006-2014 był wiceprzewodniczącym rady miasta.
W ostatnich wyborach samorządowych startował do białostockiej rady miasta z list Lewicy. Mandatu jednak nie uzyskał. 78-latek był także wspomnianym prezesem Podlaskiej Rady Olimpijskiej.
Janusz Kochan był doświadczonym samorządowcem, zaangażowanym w sprawy sportu, które były najbliższe jego sercu. Był wyjątkowym człowiekiem zaangażowanym w działania Polskiego Ruchu Olimpijskiego oraz całego sportu polskiego.
Przez wiele lat współpracował z władzami  Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

Rodzinie i najbliższym składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Towarzystwo Olimpijczyków Polskich

 

Uroczystości pogrzebowe Ludwika Denderysa

W dniu 19 lutego 2024 r. we Wrocławiu odbyły się uroczystości pogrzebowe Ludwika Denderysa.

Ludwik Denderys zmarł 13 lutego 2024 r. w wieku 79 lat. Był legendą polskiego pięściarstwa. Należał do grona najwybitniejszych polskich sportowców. Zmarł dwa miesiące przed 80-tymi urodzinami.

Ludwik Denderys był uczestnikiem Igrzysk XX Olimpiady w Monachium w 1972 r., gdzie w kategorii ciężkiej, w pierwszej walce zmierzył się z Kubańczykiem Teofilo Stevensonem, który później wywalczył złoty medal olimpijski.

Podczas swojej kariery sportowej zdobywał w „królewskiej” kategorii brązowe medale podczas XVIII Mistrzostw Europy w Boksie w Bukareszcie w 1969 r oraz podczas XIX Mistrzostw Europy w Boksie w Madrycie.

Siedmiokrotnie zdobywał medal mistrzostw Polski. W karierze bokserskiej, którą zakończył mając 30 lat, stoczył 243 walki, z których 186 wygrał, 11 zremisował i 46 przegrał. Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako szkoleniowiec w boksie olimpijskim i zawodowym. Współpracował z kilkoma trenerami w kadrze narodowej. Sport był jego prawdziwą pasją do ostatniej chwili.

W trakcie swojej pracy szkoleniowej współpracował z Mariuszem Cieślińskim, Iwoną Guzowską, Agnieszką Rylik i Przemysławem Saletą. Wszyscy, którzy mieli okazję współpracować z Ludwikiem Denderysem wspominają go, jako człowieka o ogromnym sercu.

W uroczystościach pogrzebowych Towarzystwo Olimpijczyków Polskich reprezentowali Renata Mauer-Różańska Wiceprezes Towarzystwa Olimpijczyków Polskich oraz Wojciech Bartnik członek Towarzystwa Olimpijczyków Polskich.

« z 3 »

Zmarł jeden z najstarszych polskich olimpijczyków

15 stycznia 2024 r. w australijskim Sydney zmarł w wieku 96 lat jeden z najstarszych polskich olimpijczyków lekkoatleta Roman Korban.

Urodzony 23 maja 1926 roku w Nadwornej (woj. stanisławowskie) Roman Korban wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Helsinkach w 1952 roku. Odpadł w eliminacjach rywalizacji na 800 metrów, zajmując z czasem 1.54,7 czwarte miejsce w trzecim przedbiegu z udziałem sześciu zawodników.
Z akademickich mistrzostw świata w Berlinie w 1951 roku przywiózł dwa medale – srebrny w biegu na 800 metrów i brązowy w sztafecie 4×400 m. Sześć razy startował w latach 1949-1953 w meczach międzypaństwowych reprezentacji Polski.
Dwukrotnie ustanowił rekord kraju. 12 lipca 1953 roku przebiegł w Zabrzu 1000 m w czasie 2.27,0, a 15 sierpnia 1951 w Berlinie z reprezentacyjną sztafetą 4×400 m uzyskał rezultat 3.17,2. Startował w barwach klubów OMTUR Gdynia oraz gdańskich Zrywu i Spójni.
Trzykrotnie zdobywał tytuł mistrza Polski, dwa razy na 800 m (1951-1952) oraz na 1500 m (1951). Sięgnął także po cztery srebrne medale mistrzostw kraju – na 800 m (1949, 1950 i 1953) i w sztafecie 4×400 m (1949). Był także wielokrotnym medalistą halowych mistrzostw Polski.
Absolwent Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych w Gdyni w 1952 roku, w 1956 roku ukończył stołeczną Akademię Wychowania Fizycznego. Doktoryzował się 16 lat później.
Był cenionym szkoleniowcem nie tylko w Polsce, gdzie w latach 1965-1968 przewodniczył Centralnej Radzie Trenerów PZLA. W latach 1972-1975 przebywał w USA, a od 1981 osiadł w Australii.

Zmarł Janusz Gortat

Wybitny bokser, medalista olimpijski zmarł 19 grudnia 2023 r. Miał 75 lat.

23 JGortat

Janusz Gortat był dwukrotnym medalistą igrzysk olimpijskich w boksie. Dwa medale brązowe w kategorii półciężkiej zdobywał podczas Igrzyska XX Olimpiady w Monachium w 1972 r. oraz Igrzysk XXI Olimpiady w Montrealu w 1976 r.

Był ojcem naszego wybitnego koszykarza Marcina Gortata.

Janusz Gortat przez lata uznawany był za jednego z najlepszych pięściarzy świata. Kibice boksu szczególnie zapamiętali jego walkę z 1974 r., podczas której pokonał przyszłego mistrza olimpijskiego i mistrza świata wszechwag Leona Spinksa.

Po zakończeniu kariery zawodniczej Janusz Gortat został szkoleniowcem w Legii Warszawa, gdzie trenował min. Andrzeja Gołotę i Tomasza Adamka.

W 1972 r. został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, a w 2007 r. otrzymał Nagrodę im. Aleksandra Rekszy.

Rodzinie, Najbliższym i Przyjaciołom Janusza Gortata składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Odszedł genialny wioślarz – Peter-Michael Kolbe

23 MKolbeW dniu 8 grudnia 2023 r. w Lubece zmarł Peter-Michael Kolbe – trzykrotny medalista olimpijski. Przez całą karierę reprezentował barwy Niemiec Zachodnich. Brał udział w Igrzyskach XXI Olimpiady w Montrealu w 1976 r., gdzie zdobył srebrny medal w konkurencji jedynek przegrywając w Perttim Karppinenem. Nie uczestniczył w Igrzyskach XXII Olimpiady w Moskwie w 1980 r. z powodu bojkotu ogłoszonego po inwazji Związku Radzieckiego na Afganistan. W kolejnych Igrzyskach XXIII Olimpiady w Los Angeles 1984 r., ponownie zdobył srebrny medal w konkurencji jedynek również przegrywając z Perttim Karppinenem. Ostatni start podczas Igrzysk XXIV Olimpiady w Seulu w 1988 r. zakończył również na drugim miejscu tym razem przegrywając z Thomasem Lange, który reprezentował Niemiecką Republikę Demokratyczną. Przez całą karierę specjalizował się w konkurencji jedynek wielokrotnie zdobywając medale podczas mistrzostw świata. Był pięciokrotnym mistrzem świata w Nottingham /W. Brytania/ w 1975 r., w Karapiro /Nowa Zelandia/ w 1978 r., w Monachium /RFN/ w 1981 r., w Duisburgu /RFN/ w 1983 r., Nottingham /W. Brytania/ w 1986 r. Zdobył srebrne medale w Bled /Jugosławia/ w 1979 r., w Kopenhadze /Dania/ w 1987 r. oraz brązowy w Hazewinkel /Belgia/ w 1985 r. Jedyny raz startował w Polsce podczas zawodów międzynarodowych w Bydgoszczy poprzedzających start w Igrzyskach Olimpijskich w Seulu w 1988 r.

Uroczystości pogrzebowe Grzegorza Stellaka

Tłumy żegnały zmarłego w dniu 17 listopada 2023 r. Grzegorza Stellaka. W kościele Parafialnym w Zakrzewie w dniu 22 listopada 2023 r. odbyły się uroczystości pogrzebowe Grzegorza Stellaka.

« z 7 »

Podczas Mszy Świętej wielokrotnie podkreślano zasługi Grzegorza Stellaka dla sportu polskiego, miasta Płocka, Płockiego Towarzystwa Wioślarskiego, w którym po zakończeniu kariery sportowej, pełnił funkcję szkoleniowca, Prezesa.

Równocześnie podkreślano, że Grzegorz Stellak był przykładnym mężem, ojcem, dziadkiem – wspaniałym człowiekiem.

W swoich wystąpieniach Prezes Polskiego Związku Wioślarskiego Adam Korol oraz Prezes Płockiego Towarzystwa Wioślarskiego Jacek Karolak przypomnieli obecnym karierę sportową, szkoleniową oraz organizacyjną Grzegorza Stellaka.

Zarząd Towarzystwa Olimpijczyków Polskich reprezentowali Aleksandra Błoch-Kaczyńska oraz Kajetan Broniewski, który również reprezentował Polską Organizację Turystyczną.

Zmarł Grzegorz Stellak – medalista olimpijski w wioślarstwie

W wieku 72 lat zmarł Grzegorz Stellak. Przed laty święcił sukcesy na międzynarodowych imprezach wioślarskich. Najgłośniej było o Grzegorzu Stellaku, gdy zdobywał medal Igrzysk XXII Olimpiady w Moskwie w 1980 r.

23 GStellak

Wieloletni sportowiec urodził się 11 marca 1951 roku w Płocku. Przez lata reprezentował barwy klubowe Zawiszy Bydgoszcz i PTW ”Budowlani”. Grzegorz Stellak trzykrotnie startował w igrzyskach olimpijskich. W Monachium w 1972 roku w rywalizacji ósemek uplasował się w finale na szóstym miejscu.

To ogromna strata dla polskiego sportu. Na arenie krajowej zdobywał dziewięciokrotnie tytuł mistrza Polski w wioślarstwie. Cztery lata później, w Montrealu, przypadła mu w dwójce ze sternikiem szósta lokata. Jego partnerami byli późniejszy długoletni Prezes Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich i dziś jego honorowy prezes Ryszard Stadniuk oraz nieżyjący już sternik Ryszard Kubiak.

W Moskwie Grzegorz Stellak reprezentował Polskę w czwórce ze sternikiem, płynąc z Grzegorzem Nowakiem, Ryszardem Stadniukiem, Adamem Tomasiakiem oraz Ryszardem Kubiakiem.

W czasie długiej kariery sportowej Grzegorz Stellak był wicemistrzem świata juniorów w 1969 roku w Neapolu, wicemistrzem globu wśród seniorów w dwójce ze sternikiem w Nottingham w 1975 roku.

Po zakończeniu kariery sportowej był szkoleniowcem, a w latach 2004–2012 prezesem Płockiego Towarzystwa Wioślarskiego. Pełnił również funkcję Członka Zarządu Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich w latach 2005 – 2012.

Rodzinie, najbliższym składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Towarzystwo Olimpijczyków Polskich.

Pogrzeb Grzegorza Stellaka odbędzie się w środę 22 listopada 2023r./środa/. Msza święta rozpocznie się o godzinie 12:00 w Kościele Parafialnym w Zakrzewie, a następnie sportowiec zostanie pochowany na miejscowym cmentarzu.

Zmarł Tadeusz Pagiński – twórca potęgi polskiej szermierki

Tadeusz Pagiński był legendą polskiej szermierki, jeden z najwybitniejszych trenerów. Jego podopieczne zdobywały medale igrzysk olimpijskich, wielokrotnie mistrzostw świata i Europy. Od początku związany z Gdańskiem i gdańskim klubem Sietom AZS AWFiS. Zmarł 9 listopada w wieku 76 lat.

23 TPaginski

Tadeusz Pagiński urodził się 12 czerwca 1947 w Gdańsku. Karierę szermierczą rozpoczął w 1963 roku jako zawodnik AZS Gdańsk i temu klubowi był wierny do samego końca. Od 1970 roku był trenerem. Ukończył studia w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Gdańsku w 1974 roku. Przeszedł przez wszystkie etapy trenerskiego wtajemniczenia: był instruktorem, trenerem, a w 1997 roku Polski Związek Szermierczy nadał mu tytuł fechmistrza.

Od 1989 roku, przez dwie dekady aż do 2009 roku był trenerem kadry narodowej we florecie kobiet. Wychował i doprowadził do mistrzowskiego poziomu wiele zawodniczek, większość z gdańskiego klubu Sietom AZS AWFiS, wśród których były m.in. Sylwia Gruchała, Magdalena Mroczkiewicz, Barbara Szewczyk-Wolnicka, Anna Wojtczak-Sobczak, Katarzyna Felusiak-Zakrzewska, Agnieszka Szuchnickiej-Wąsowicz, Izabela Knop.

Podopieczne Tadeusza Pagińskiego zdobyły ponad 20 medali na najważniejszych imprezach: igrzyskach olimpijskich, mistrzostwach świata i Europy oraz ponad 500 medali mistrzostw Polski w różnych kategoriach wiekowych, w tym 22-krotnie tytuł drużynowych mistrzyń Polski. Najważniejsze to olimpijskie krążki: srebrny w turnieju drużynowym w Sydney w 2000 roku i brązowy indywidualny Sylwii Gruchały w Atenach, 2004 roku oraz złote medale drużyny na mistrzostwach świata w Hawanie w 2003 roku oraz St. Petersburg w 2007 roku.

Uroczystości pogrzebowe fechmistrza Tadeusza Pagińskiego odbędą się w piątek, 17 listopada, na Cmentarzu Łostowickim w Gdańsku (ul. Łostowicka 35). O godz. 13.30 wystawienie trumny w kaplicy, o 14.00 – wyprowadzenie i pogrzeb.

Ostatnie pożegnanie Jerzego Mruka – wybitnego szkoleniowca

W sobotę 4 listopada 2023 r. o godzinie 12 na Cmentarzu parafialnym w Busku-Zdroju odbył się pogrzeb Jerzego Mruka. W ceremonii pożegnania Jerzego Mruka oprócz rodziny, najbliższych i przyjaciół wzięli udział także przedstawiciele PZHL, ŚZHL, delegacji klubów, trenerzy oraz zawodnicy.

« z 3 »

W ostatniej drodze legendę polskiego hokeja żegnała również delegacja sekcji hokejowego Zagłębia Sosnowiec. Prezes klubu Adrian Pietrzyk, kierownik drużyny Rafał Twardy oraz nasz kronikarz Krzysztof Wojtanowski.

Podczas uroczystej ceremonii pogrzebowej wśród wielkiej rodziny hokejowej można było dostrzec także sporo osób związanych w przeszłości z sosnowieckim hokejem: Andrzeja Zabawę, Marka Marcińczaka, Mieczysława Nahunko, Andrzeja Tkacza, Jacka Balińskiego, Jacka i Piotra Kurowskiego, Tomasza Rutkowskiego, Henryka, Sebastiana i Jarosława Molendę.

W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli przedstawiciele Polskiego Komitetu Olimpijskiego. W poczcie sztandarowym Polski Komitet Olimpijski reprezentowali: Jerzy Gruth, Andrzej Zabawa oraz Jerzy Garpiel, który jest członkiem Zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego również Towarzystwa Olimpijczyków Polskich.

Zmarła Helena Pilejczyk – legenda polskiego sportu

W wieku 92 lat zmarła Helena Pilejczyk. Podczas igrzysk olimpijskich w Squaw Valley 1960 sięgnęła po brązowy medal w łyżwiarstwie szybkim.

23 hpilejczyk

Helena Pilejczyk urodziła się 1 kwietnia 1931 roku. W Elblągu, gdzie został odkryty jej talent do łyżwiarstwa szybkiego. W Elblągu zamieszkała w 1950 roku i z tym miastem była cały czas związana. przez większą cześć swojego życia. Została honorową obywatelką tego miasta.

Była jedną z najwybitniejszych łyżwiarek szybkich w historii Polski. Jej kariera sportowa była pełna sukcesów. Ten najcenniejszy odnotowała 21 lutego 1960 r. w amerykańskiej miejscowości Squaw Valley, podczas VIII Zimowych Igrzysk Olimpijskich, gdzie wywalczyła brązowy medal olimpijski w wyścigu na 1500 metrów. Przegrała tylko z Rosjanką Lidią Skoblikową i koleżanką z reprezentacji Elwirą Seroczyńską.

W dorobku miała także aż 37 tytułów mistrzyni Polski oraz czterdzieści ustanowionych rekordów Polski. Została wyróżniona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.

Po zakończeniu czynnej kariery zawodniczej nadal była związana z łyżwiarstwem szybkim. Jako trenerka wychowała wielu znakomitych zawodników, którzy, idąc w jej ślady, zdobywali medale i ustanawiali kolejne rekordy. Sama kilka razy triumfowała w kolejnych kategoriach wiekowych w mistrzostwach globu weteranów. Ostatecznie z panczenami pożegnała się w wieku 75 lat. Była najstarszą żyjącą polską medalistką olimpijską.

Najbliższym składamy szczere wyrazy współczucia.

Towarzystwo Olimpijczyków Polskich

Ostanie pożegnanie Lucjana Józefowicza

Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się mszą żałobną w kościele pw. św. Teresy i św. Jana Bosko koncelebrowaną przez krajowego duszpasterza sportowców ks. Edwarda Plenia i kapelana łódzkich sportowców ks. Pawła Miziołka. Wartę przy urnie pełniły poczty sztandarowe Polskiego Komitetu Olimpijskiego, Okręgowego Związku Kolarskiego w Łodzi, Klubu Sportowego Włókniarz Łódź i SP nr 79 im. Łódzkich Olimpijczyków.

W imieniu środowiska sportowego zmarłego pożegnał Mieczysław Nowicki, wiceprezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego, prezes Towarzystwa Olimpijczyków Polskich i Regionalnej Rady Olimpijskiej w Łodzi. Następnie kondukt pogrzebowy przeszedł w asyście orkiestry MPK Łódź na cmentarz „Doły”, gdzie złożono urnę z prochami w rodzinnym grobie. W ceremonii wzięli udział olimpijczycy Zygfryd Kuchta, Paweł Kaczorowski, Krzysztof Sujka, Ryszard Pasiewicz i Janusz Kotliński, przedstawiciele RROl w Łodzi Tomasz Rosset i Gabriel Kabza oraz liczni przedstawiciele środowiska kolarskiego.

« z 5 »

Zmarł profesor Aleksander Ronikier

Z nieukrywanym smutkiem przyjęliśmy informację o śmierci profesora Aleksandra Ronikiera, polskiego naukowca, działacza sportowego, członka zarządu i wiceprezesa Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

ARonkiel

Aleksander Ronikier był pracownikiem naukowym Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie, Prezesem Zarządu Głównego Akademickiego Związku Sportowego w latach 1991-1999. Wyczynowo uprawił koszykówkę, w której osiągnął mistrzostwo Polski w 1967 r. był również reprezentantem Polski.

Od 1997-2001 był członkiem zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego, a w 2001 r. został wybrany wiceprezesem PKOl ds. współpracy międzynarodowej. Od 1977 r. uczestniczył w pracach Międzynarodowej Federacji Sportu Uniwersyteckiego, FISU w latach 1977-1983 jako audytor, natomiast w latach 1979-1983 jako członek Komisji Naukowej, kolejno w latach 1987-1995, był członkiem Komitetu Wykonawczego. W 1995 r. został jako pierwszy Polak członkiem honorowym FISU. Był także członkiem rady FIBA ds. koszykówki osób niepełnosprawnych.

Odznaczony został Krzyżem Kawalerskim i w 2004 r. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2017 r. został nagrodzony medalem Kalos Kagathos.

Najbliższym, Przyjaciołom i Współpracownikom profesora Aleksandra Ronikiera składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Towarzystwo Olimpijczyków Polskich

Msza święta żałobna zostanie odprawiona 10 października 2023 r. /wtorek/ o godz. 10:45 w Kaplicy Cmentarnej pw. Miłosierdzia Bożego przy ul. Korkowej 152 w Marysinie Wawerskim.

Zmarł Lucjan Józefowicz olimpijczyk Igrzysk XVIII Olimpiady Tokio 1964

W wieku 88 lat zmarł Lucjan Józefowicz, kolarz torowy, olimpijczyk z Tokio 1964, uczestnik mistrzostw świata, wielokrotny mistrz Polski, a później trener i wychowawca młodzieży, do ostatnich dni zaangażowany w działania Regionalnej Rady Olimpijskiej w Łodzi.

xx1

Karierę sportową rozpoczął w Gwardii Łódź w 1951, następnie reprezentował barwy Broni Radom w latach 1959-1961, później Orkana Łódź w latach 1962-1964 i Włókniarza Łódź w latach 1965-1966. Był czternastokrotnym mistrzem Polski, Podczas Igrzysk XVIII Olimpiady w Tokio w 1964r., odpadł w ćwierćfinale indywidualnego wyścigu na 4000 m na dochodzenie. W siedmiu startach na mistrzostwach świata, zajmował trzykrotnie 7m w latach  1963, 1964, 1965  raz  był 11 podczas mistrzostw świata w 1966r. w wyścigu drużynowym. Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako trener w łódzkich klubach Włókniarzu w latach 1967-1983 później Orle w latach 1983-1984. W śród szkolonych przez Lucjana Józefowicza byli tacy zawodnicy jak: Mieczysław Nowicki, Janusz Kotliński.

Rodzinie, przyjaciołom składamy szczere wyrazy współczucia.

Towarzystwo Olimpijczyków Polskich.

 

Msza żałobna rozpocznie się 9 października 2023 r. o godz. 13.00 w kościele pw. św. Teresy i św. Jana Bosko, a następnie kondukt przejdzie na cmentarz katolicki „Doły” (wejście od ul. Telefonicznej).

Zmarł Tadeusz Olszański, legendarny dziennikarz prasy, radia i TVP

Nie żyje Tadeusz Olszański, legendarny dziennikarz TVP oraz wielu polskich gazet. Był także tłumaczem i pasjonatem literatury węgierskiej. Tadeusz Olszański urodził się w 1929 roku w Stanisławowie. W trakcie wojny wraz z rodziną przeniósł się na Węgry, gdzie ukończył polskie gimnazjum. Jego kariera nabrała tempa w „Szandarze Młodych”, gdzie pełnił funkcję kierownika działu sportowego.

23 TOlszanski

W późniejszym okresie Tadeusz Olszański pracował m.in. w „Sportowcu” i TVP, gdzie był zastępcą redaktora naczelnego redakcji sportowej. Dziennikarz miał okazję sześciokrotnie relacjonować igrzyska olimpijskie, kierował też działem olimpijskim Krajowej Agencji Wydawniczej. Potem przez wiele lat Tadeusz Olszański – aż do końca swojej aktywności zawodowej – pracował w tygodniku „Polityka”.

Wybitny dziennikarz znakomicie sprawdzał się też jako radiowiec. Do 1994 roku był korespondentem Polskiego Radia i TVP na Węgrzech i Jugosławii. Z okazji 100-lecia „Przeglądu Sportowego” został wybrany najlepszym dziennikarzem prasowym. Tadeusz Olszański napisał także wiele książek i dokonał około czterdziestu przekładów literatury węgierskiej. Legendarny dziennikarz został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W jego gablocie znalazła się także nagroda Fair Play UNESCO za książkę „Czysta Gra”, którą napisał wspólnie z Janem Lisem. Tadeusz Olszański zmarł w Piasecznie pod Warszawą. Miał 94 lata.

Najbliższym, Przyjaciołom i Współpracownikom Tadeusza Olszańskiego składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Towarzystwo Olimpijczyków Polskich

Zmarł Piotr Winczura – wielokrotny reprezentant Polski w wioślarstwie

Piotr Winczura zakochany był w wioślarstwie. Na przełomie lat 70. I 80-tych należał do najlepszych zawodników wioseł długich. Był wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski. Szczególnie specjalizował się w dwójce bez i ze sternikiem, w której jego wieloletnim partnerem był Krzysztof Gabryelewicz, obecnie szkoleniowiec Włocławskiego Towarzystwa Wioślarskiego.

PWinczura

Jak każdy sportowiec marzył o występie w igrzyskach olimpijskich. Miał już nominację na Igrzyska XXII Olimpiady w Los Angeles w 1984 roku, która miała być podsumowaniem jego pięknej kariery sportowej.  Bojkot tej imprezy ze strony państw tzw. „bloku wschodniego” sprawił, że jego marzenia nie zostały spełnione. Podobnie jak wszyscy polscy sportowcy wystąpił na Igrzyskach „Przyjaźni” w Moskwie wraz z Grzegorzem Nowakiem i sternikiem Irkiem Omienckim w dwójce ze sternikiem zajmując 4. miejsce. W tym też okresie reprezentował nasz kraj w mistrzostwach świata.

Po zakończeniu kariery sportowej był wiernym kibicem, działał też w sekcji wioślarskiej AZS UMK Toruń. Można Go było zobaczyć, z flagą Torunia umieszczoną na czubku wędki, na wielu światowych regatach, gdzie z grupą przyjaciół dopingował biało-czerwone osady. W ostatnich latach był jednym z organizatorów wioślarskiego maratonu Toruń – Bydgoszcz, czy też wiosłowania na ergometrach w ramach WOŚP. Był wielkim miłośnikiem biegania. W firmie, w której pracował stworzył grupę biegaczy, z którą zaliczył kilkanaście maratonów w całej Europie. Przekonał też wioślarzy do udziału w niezwykle wymagającym Biegu Rzeźnika. Przed rokiem przeszedł na emeryturę, Planował kolejne starty, wyjazdy na kolejne wioślarskie imprezy. Niestety, ciężka choroba sprawiła, że jego plany legły w gruzach. Był niezwykle pogodnym, życzliwym, pomocnym dla każdego człowiekiem. Jego śmierć to olbrzymia strata dla całego lokalnego środowiska sportowego.

Rodzinie i najbliższym składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Towarzystwo Olimpijczyków Polskich

Zmarł Wojciech Walkiewicz – wieloletni Prezes Polskiego Związku Kolarskiego

W dniu 16 lipca 2023 r w szpitalu w Elblągu w wieku 84 lat zmarł Wojciech Walkiewicz.

23 WWalkiewicz

Wojciech Walkiewicz urodził się 28 lipca 1938 r. w Warszawie. Od 1996 do marca 2010 pełnił funkcję Prezesa Polskiego Związku Kolarskiego. W latach 1965-1974 był szefem wyszkolenia w Polskim Związku Kolarskim, później trenerem kadry narodowej.

W latach 1979-1980 powierzono mu opiekę nad olimpijską reprezentacją Meksyku, potem trenował również kolarzy amerykańskich stanu Waszyngton. W kolejnych latach przygotowywał do Igrzysk XXIV Olimpiady w Seulu reprezentację Brazylii, natomiast w latach 1988-1992 pracował jako trener i wykładowca w narodowym Centrum Wychowania Fizycznego i Sportu w Izraelu.

W marcu 2009 roku Wojciech Walkiewicz został wybrany w Pruszkowie na prezydenta Europejskiej Unii Kolarskiej /UEC/. Jednocześnie też wszedł w skład dyrektoriatu Międzynarodowej Unii Kolarskiej /UCI/. W głosowaniu jawnym wszyscy opowiedzieli się za Polakiem, który przez ostatnie osiem lat pełnił funkcję wiceprezydenta UEC, będąc także członkiem dyrektoriatu Międzynarodowej Unii Kolarskiej /UCI/

Był także działaczem Polskiego Komitetu Olimpijskiego, gdzie pełnił funkcję Wiceprezesa PKOl. Z jego inicjatywy został wybudowany w Pruszkowie kryty tor kolarski.

Wojciech Walkiewicz uprawiał również wyczynowo kolarstwo, będąc w latach 1958-1963 zawodnikiem i trenerem w klubie Prim Ełk.

Nabożeństwo żałobne odbędzie się w piątek 21 lipca 2023 roku o godzinie 14.00 w kościele pw. Matki Bożej Królowej Meksyku w Laskach, po którym nastąpi odprowadzenie na cmentarz miejscowy do grobu rodzinnego.

Wszystkim najbliższym składamy szczere wyrazy współczucia.

Towarzystwo Olimpijczyków Polskich.

Nie żyje Kacper Tekieli

Ze smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Kacpra Tekieli, wybitnego polskiego wspinacza instruktora wspinaczki sportowej, prywatnie męża Justyny Kowalczyk-Tekieli, wybitnej polskiej sportsmenki, multimedalistki olimpijskiej, mistrzostw świata, zwyciężczyni pucharów świata.

23 KTekieli

Kacper Tekieli chciał zdobyć wszystkie 82 czterotysięczniki. W dniu 9 maja informował w mediach społecznościowych o zdobyciu Bishorn – 4153 m npm. Dwa dni później cieszył się ze zdobycia Weissmies 4017 m npm i Lagginhorn – 4010 m npm. W dniach 13 i 14 maja zdobył zaś Allalinhorn – 4027 m npm, Strayhorn – 4190 m npm i Rimpfishhorn – 4199 m npm.

Kacper Tekieli był uczestnikiem programu Polski Himalaizm Zimowy w latach 2010-2015 i w ramach projektu brał udział w wyprawach na Makalu oraz Broad Peak Middle. W 2016 roku uczestniczył z Pawłem Karczmarczykiem w akcji ratunkowej na Shivling w indyjskich Himalajach – 6543 m.

W Tatrach przeszedł około 300 dróg wspinaczkowych, wiele samotnie, pokonując najważniejsze ściany polskich i słowackich szczytów. W 2019 roku pokonał Expandera, czyli najsłynniejszą tatrzańską łańcuchówkę, w rekordowym czasie 15 godzin i 52 minut. Wspinał się także w Alpach – słynna „trylogia alpejska” północnych ścian: Eiger, Matternhorn, Grandes Jorases, na Alasce, na Kaukazie, w Norwegii.

W imieniu Towarzystwa Olimpijczyków Polskich, Małżonce, Synowi, Najbliższym, Przyjaciołom i Współpracownikom Kacpra Tekieli składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Zmarł Zbigniew Kaczmarek – wybitny sztangista, medalista olimpijski

W wieku 76 lat po ciężkiej chorobie zmarł Zbigniew Kaczmarek. O śmierci brązowego medalisty igrzysk olimpijskich z 1972 roku w podnoszeniu ciężarów poinformował Polski Komitet Olimpijski.

23 ZKaczmarek

Urodzony 21 lipca 1946 roku w Tarnowskich Górach sportowiec zapisał się złotymi zgłoskami w historii polskich ciężarów. Na igrzyskach w Monachium w 1972 roku Kaczmarek osiągnął swój największy sukces w karierze, zajmując trzecie miejsce w wadze lekkiej.

Startował jeszcze podczas Igrzysk XXI Olimpiady Montreal 1976 r oraz podczas Igrzysk XXII Olimpiady Moskwa 1980 r.

W swojej kolekcji Kaczmarek miał także osiem medali mistrzostw świata, w tym dwa złote oraz trzy srebrne i trzy brązowe. Z kolei z mistrzostw Europy przywiózł dziesięć krążków. Dwukrotnie stanął na najwyższym stopniu podium, a także czterokrotnie był drugi i tyle samo raz trzeci. Pięciokrotnie był mistrzem Polski.

Wystartował również na igrzyskach w Moskwie w 1980 roku, gdzie uplasował się na szóstym miejscu w gronie 20 startujących. Rok później wyjechał do Niemiec, gdzie rywalizował w wadze lekkiej i średniej, zdobywając kilka tytułów mistrza kraju.

Był odznaczony Orderem Odrodzenia Polski Polonia Restituta oraz Złotym Krzyżem Zasługi.

Rodzinie, najbliższym składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Towarzystwo Olimpijczyków Polskich.

Pogrzeb Grzegorza Skrzecza. Znakomity pięściarz spoczął na Cmentarzu Bródnowskim. Legendę boksu żegnały tłumy

W piątek 24 lutego 2023 r. odbyło się ostatnie pożegnanie legendarnego polskiego pięściarza Grzegorza Skrzecza. Ceremonia pogrzebowa byłego medalisty mistrzostw świata i Europy oraz pięciokrotnego mistrza kraju miała miejsce w kościele Świętego Wincentego na warszawskim Bródnie. Urna z prochami sportowca spoczęła w rodzinnym grobowcu, tuż obok jego matki.

« z 8 »

 

Utytułowanego polskiego sportowca żegnała rodzina – z bratem Pawłem na czele konduktu żałobnego, przyjaciele, a także tłumy fanów. W uroczystościach wzięli udział m.in. przedstawiciele ministerstwa sportu oraz prezes Polskiego Związku Bokserskiego Grzegorz Nowaczek.